Znaczenie i ochrona zieleni na terenach zabudowanych.

strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_style_default.inc on line 0.
Znaczenie i ochrona zieleni na terenach zabudowanych.

Ekosystemy miejskie i wiejskie jako "małe środowiska życia" zostały zorganizowane w znacznym stopniu przez człowieka i dlatego są zdolne do utrzymania się w nich dzięki jego nieustannej działalności. Przykładem większych ostoi mogą być:

  • parki,
  • skwery,
  • pasy zieleni ulicznej,
  • cmentarze itd.

Niektóre fragmenty ekosystemów np. mury, płoty, krawężniki stają się miejscami bytowania organizmów o niewielkich wymaganiach środowiskowych. Są to rośliny, których nie sadzi człowiek; wyrastają dziko. Najczęściej spotyka się różne gatunki traw oraz inne rośliny zielne, np.: krwawnik pospolity, mniszek lekarski, pokrzywę zwyczajną, koniczynę białą, stokrotkę pospolitą, podbiał pospolity, glistnik jaskółcze ziele. Nasiona ich są rozsiewane przez wiatr i roznoszone przez zwierzęta. Małe obszary zieleni tworzą mozaikę wzbogacając w ten sposób monotonną, betonową zabudowę w mieście oraz dostarczają dużo tlenu do atmosfery. Takie miejsca są miejscem życia dla wielu drobnych zwierząt bezkręgowych i kręgowców, które wykorzystując "zielone korytarze" przemieszczają się wybierając dla siebie najkorzystniejsze siedliska. Najczęściej możemy spotkać owady, pajęczaki i ślimaki oraz płazy i ptaki, bądź inne drobne kręgowce. Drzewa i krzewy są niezbędnym składnikiem środowiska nie tylko leśnego, lecz również obszarów zagospodarowanych. Potrzebujemy ich na otwartej przestrzeni, na wsi, jak i w miejskich osiedlach. Rośliny drzewiaste nie są nam jednak potrzebne wyłącznie jako dekoracja, czy element urozmaicający krajobraz. Wielostronne i nieocenione są ich następujące oddziaływania: - stanowią naturalną zaporę chroniącą przed wiatrem, złą pogodą i unoszeniem się pyłów i kurzu, - spulchniają glebę swoimi daleko sięgającymi korzeniami zwiększając jej pojemność wodną (regulując stosunki wodne w glebie, hamują rozwój powodzi), - tworzą naturalny filtr oczyszczający powietrze z zanieczyszczeń, wzbogacając je dodatkowo w tlen (na każdy atom węgla pobrany z powietrza i wbudowany w swoją masę, np. w liście lub drewno, oddają do atmosfery dwa atomy tlenu C > O2), (Rys. liść) Na wyrośniętym buku, mającym około stu lat i wysokość około 25 m., znajduje się około 200 tyś. liści o łącznej powierzchni około 1200 m2. W pogodny dzień taka masa liści wiąże około 15 kg dwutlenku węgla (CO2) i wzbogaca powietrze prawie o 8 tyś. litrów tlenu (O2). - są niezbędne dla fizycznego i psychicznego zdrowia mieszkańców, - tworzą "przewody wentylacyjne", którymi przepływają strumienie odświeżonego powietrza. Zieleń w samym mieście łączy się bezpośrednio lub pośrednio z dużymi zbiornikami zieleni, które stanowią, np. w Szczecinie: Las Arkoński, Puszcza Wkrzańska i Bukowa, - pozwalają na wymianę gatunków między obszarem zabudowanym, a otoczeniem (łąką lub lasem), - poprawiają warunki higieniczno-zdrowotne osiedli, - osłabiają nasilenie hałasu, - są miejscem wypoczynku dla ludzi starszych i zabaw dzieci, - poprzez walory estetyczne korzystnie wpływają na psychikę i samopoczucie mieszkańców, - kolor zielony jest kolorem uspokajającym i działa korzystnie na wzrok człowieka, - są celem licznych wycieczek oraz sobotnio-niedzielnego wypoczynku całych rodzin, - wpływają również na zachowanie bioróżnorodności gatunkowej flory i fauny terenów zagospodarowanych. Brak terenów zieleni lub ich zdewastowanie powoduje większą zachorowalność ludzi oraz znaczny wzrost stresów. (rys. zestresowanej osoby w mieście - na wesoło!) Na terenie miasta Szczecina występują duże skupiska zieleni tworząc jeden olbrzymi park dendrologiczny z 822 gatunkami drzew i krzewów. Zieleń miejska zajmuje około 3 tys. hektarów. Miasto dysponuje 15 parkami spacerowo - wypoczynkowymi, z których do najpopularniejszych i zarazem największych zaliczamy Park Kasprowicza i Park Żeromskiego. Największym i najciekawszym skupiskiem zieleni jest Cmentarz Centralny, w którym występuje 415 gatunków drzew i krzewów. Znalazło tu schronienie wiele drobnej zwierzyny, jak: zające, lisy, wiewiórki oraz duża liczba ptactwa, w tym liczna grupa drapieżników. Ptasi drapieżcy pełnią rolę "odkurzacza" oczyszczając swoje rewiry z chorych i martwych zwierząt oraz innych, często szkodników. W granicach miasta znajduje się wiele drobnych punktów zieleni, do których należą zieleńce. Do tej kategorii obiektów należy zaliczyć również część zieleni przy budynkach użyteczności publicznej, bulwary i promenady, które łącznie zajmują obszar 55,21 ha. Zieleń uliczna zajmuje w Szczecinie obszar 118,15 ha. Są to tereny zieleni towarzyszącej komunikacji miejskiej, pasy zieleni trawników, krzewów i drzew wzdłuż dróg. (Zdjęcie) Ochrona zieleni na terenach zabudowanych polega m. in. na systematycznym przeprowadzaniu zabiegów pielęgnacyjnych i ochronnych (usuwanie drzew suchych, zagrażających bezpieczeństwu, uzupełnianie ubytków nowymi nasadzeniami drzew i krzewów). Jednym z symboli Szczecina są magnolie, występują tu również duże skupiska platanów. PLATAN Parkową aleję przyozdabia platan, bardzo cienka kora jego pień oplata, łuszczy się płatami - powiedz więc platanie, może ci gorąco, więc zmieniasz ubranie?

TAWUŁA Stanęła w kwiatach wiotka tawuła, bo wokół siebie wiosnę poczuła. Gęsty żywopłot zakwita biało i tylko jedno przejście zostało: to tędy wiosna weszła do parku, przynosząc dzieciom Słońce w podarku.

KASZTAN CZYLI KASZTANOWIEC W parku co wszystkich przyciąga z miasta, rozwinął kwiaty cienisty kasztan. Wielopalczaste rozpostarł liście i teraz czeka na wasze przyjście. Kiedy brązowe zrzuci kasztany, kolor jesieni znajdziemy na nich. Dostrzeganie cech charakterystycznych zieleni wyrabia spostrzegawczość i uczy ją chronić. Będziemy chronić Tylko to, co kochamy; Będziemy kochać Tylko to, co rozumiemy; Będziemy rozumieć Tylko to, co poznamy. Baba Dioum (Senegal)